GÖRÜŞÜRÜZ....

Ayrılıklardan,vedalardan hiç hoşlanmam...Bu yüzden yolcu etmeyi değil karşılamayı severim...O gidiş hüzünlendirir beni, özlem kokar burnuma...Vedalaşmadan gönderdiklerimle aradan yıllar geçse bile karşılaştığımız zaman bilirim ki aynı yerden devam edeceğiz..Ne bileyim belki de bu bana zihnimin bir oyunudur...Ya da inanmışlık...Sevdiklerimin yanından ayrılırken de hiç ''hoşçakal'' demem, o zaman sanki bir daha hiç görüşmeyecekmişiz gibi hissederim..Hep ''görüşürüz'' diye ayrılırım..Ne zaman,nerede? Allah bilir ama olsun gene de ''görüşürüz''.. Nedendir bilmem bu kelime bana güven verir..Niye mi yazdım bunları??? Çok sevdiğim gidiyor bu gün...İçim buruk,hüzünlü..Nedendir bilmem?..Dertleşmek istedi yüreğim,yazıverdim işte..Hepsi bu...Yolun açık olsun dostum,görüşürüz...